Hürriyet gazetesinden veda haberi geldi. Deneyimli isim, yaklaşık 44 yıl sonra yolları ayırdığını duyurdu.
“DİLE KOLAY YAKLAŞIK 44 YIL…”
Ayrılık mesajında, “1982’nin Eylül ayında (Tam Banker Kastelli’nin Tunus’ta yakalandığı günlerde) kapısından girdiğim ve bugüne kadar büyük bir zevkle, iştahla, gururla çalıştığım Hürriyet Gazetesi’nden bugün itibari ile kendi isteğimle ayrıldım” ifadelerini kullanan Süleyman Arat, duygularını şöyle paylaştı:
“Dile kolay yaklaşık 44 yıl…
Hürriyet bana çok şey kattı ben de elimden geldiğince haberlerimle, fotoğraflarımla, kazandığım 2 TGC, 2 FMD, 2 TSYD ve daha onlarca ödüllerimle Hürriyet’e bir şeyler katmak için çabaladım.
Hürriyet muhabiri olma apoletini her daim gururla taşıdım.
Hürriyet’i temsil ettiğim için giyimime, temizliğime, yediğime içtiğime, davranışlarıma hep dikkat ettim.
Hürriyet’te çalışmak çok büyük bir ayrıcalıktı.
21 yaşımdan bugüne kadar evime sadece Hüriyet’ten kazandığım helal ekmek girdi, ve inanın bunun hayrını da hep gördüm. Bu son günümde, hayatıma iz bırakan ilk patronum Erol Simavi, ilk şefim Mehmet Türker’e Reha Öz’e, Mehmet Ali Yula’ya, Atılay Kayaoğlu’na, Mahir Çerçi’ye, Murat Çetin’e, Hami Alkaner’e, Celalettin Çetin’e, Rıfkı Kadam’a, ayrıca en dar günümde beni 10 dakika içinde karar verip İstihbarat Servisi’nden çekip spor servisine alan Mehmet Arslan’a, onca kavgalı yılların ardından birbirimizi anca tanıyıp sonra da sevip güven duyarak “dostum” dediğim Tarık Devrim’e, bana ve yeteneklerime hep güvenip koparılması gereken zor işlere göderen Uğur Cebeci’ye, gazete binasındaki yegane arkadaşım Ali Dağlar’a çok teşekkür etmeyi bir borç biliyorum.
Hürriyet’in şu anki binasından ayrılırken, geçmişte Cağaloğlu binamızın ön duvarındaki heykeltraş Hüseyin Anka Özkan’ın sanat şahaseri Hürriyet rölyefini ve gene o yıllarda Cağaloğlu binamızın kafeteryasının balkonundaki Jale Yılmabaşar’ın eşsiz sanat eseri seramik nazar boncuğunu önünde veda fotoğrafı çektirdim.
Bu iki eşsiz eserin önünde poz verirken açık söyleyeyim kalbimdem sadece Erol Simavi geçti.”
